I co z tego, że napiszesz, że mnie kochasz po całorocznym moim cierpieniu? Wiesz gdzie ja mam to twoje kocham cię dzisiaj? Tam gdzie ty je miałeś przez rok, domyśl się skarbie.

Nie wiesz jak to jest kiedy nie masz żadnego nawet najmniejszego powodu by rano wstać i funkcjonować przez jakieś następne 12 godzin... Nie wiesz jak to jest wymuszać uśmiech by nie było zbędnych pytań... Nie wiesz jak to jest brać oddech z bólem który przypomina Ci o wszystkim co minęło... w ogóle nic nie wiesz.

Bo mama nie nauczyła, że wspomnienia bolą, faceci ranią, a przyjaciółki są fałszywe...

Niektóre wspomnienia są zbyt bolesne, by o nich myśleć, dlatego lepiej skupiać się na tu i teraz, żeby nie zaprzątały Twojej głowy.

Już cię nie pozwolę skrzywdzić, nigdy. Powiedziała i odeszła od lustra.