Słowa które delikatnie kołyszą się na wietrze. Pocałunki które obciążają uśmiech. Ścieżki na których pozostały zarysy naszych stóp. Obietnice które nigdy nie doczekają się spełnienia.. To wszystko co pozostawiliśmy po sobie.

Zamknąć oczy na rzeczywistość

Nie mam żadnych wymagań do Ciebie. Jesteś. I to mi wystarcza.

Co ważniejsze: rodzina, przyjaciele czy chłopak?

To musi być coś więcej niż chemia, która napędza organizm, mamy serca by kochać, uczucia by móc je ranić. Gdzieś, pomiędzy tkankami i słowami jest dusza, która zmusza nas do pokonywania kolejnych granic.