Nie umiem prosto z mostu powiedzieć "kocham". Dla mnie to jak skok z krzesła z pętlą na szyi. Za dużo było ucieczek, śmiechu, albo "spierdalaj" w odpowiedzi.

To niesamowite, ile rzeczy musi się wydarzyć, żeby dwie osoby mogły się spotkać.

Możesz mówić, że go nie ma, ale w Twoich smutnych oczach będzie zawsze.

Szczęście jest osobliwą postacią, którą rozpoznaje się tylko w negatywie.

A najgorsze jest to, że myślę o nim wiedząc, że nie powinnam.