Prawda jest jak przykrótki koc, pod którym marzną stopy.

Czasem nie mówię nikomu jak naprawdę się czuję. Nie dlatego, że nie wiem. Nie dlatego, że boję się ich reakcji, czy też im nie ufam. Ale dlatego, że... nie znajduję odpowiednich słów, by mogli choć w małym stopniu mnie zrozumieć.

Tak, tak. Kiedyś płakałam, krzyczałam, waliłam pięściami w ścianę, piłam. Kiedyś. Teraz nauczyłam się milczeć, milczeć cały czas.

Rzadko przejmujemy się tym czym powinniśmy.

Prawda ma w sobie znamię trwania; kłamstwo, kona szybką śmiercią.