Często powtarzam, że na to, by żyć naprawdę, trzeba najpierw umrzeć. Najpierw należy wyobrazić sobie siebie w grobie, by uzyskać przepustkę do życia. A więc wyobraź sobie, że umarłeś i leżysz martwy. A teraz spójrz na swoje problemy z tej perspektywy. Czyż wszystko nie ulega zmianie?

Nie pozwól, aby twoje marzenia zarosły chwastami.

Jaki mężczyzna zwróci na ciebie uwagę, skoro sama siebie nie lubisz?

Nie ma co się dręczyć. Trzeba zamknąć ten rozdział, zapomnieć, wymazać, wykasować, pozbyć się pliku z własnej pamięci.

- To po prostu bardzo ważny krok. Kiedy już go zrobię, nie będę się mogła wycofać. - A może wcale nie będziesz tego chciała? Może zrobisz po nim następny krok, a potem znów następny, aż w końcu zaczniesz biec?