Bo życie jest jak życie. Albo idziesz przez nie z uśmiechem naiwnej optymistki, albo smucąc się jak uparta pesymistka. Nie ma nic po środku. Realiści nie istnieją...
Jest tak dzień w roku. W pamięci zostają żywe obrazy, a w sercu nadziei płomień, chwile które tak bardzo zatrzymać byś chciał, jak fale odpłynęły gdzieś w dal. Kiedyś znów wszyscy spotkamy się razem, czas straci wtedy znaczenie.