Zełgać po swojemu, to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.

Słowa są bronią. To wszystko, czego potrzebujesz.

Przychodzi kiedyś taki czas, gdy trzeba albo srać albo oswobodzić wychodek.

Myślenie nic Ci nie da. Pewne jest tylko, że jest jak jest, i że będzie, jak będzie.

Czy człowiek ma jakiś moralny obowiązek lubić siebie samego?