te dni co się w głowie nie mieszczą
poranki na żal zbyt krótkie
i bezssennością plecione
szeptów stłumionych wianki
i jeszcze to czekanie
które tej nocy zakwitnie
streścimy w blasku ognia
zaklęcia pocałunkiem

Ja chyba zapomniałam jak się integruje z innymi ludźmi.

Między domem a pracą są małe zakamarki szczęścia: ptak,ogród, powitanie sąsiada,uśmiech dziecka.

Potrzebuje wakacji. Kopanie głębokiego dołu na zwłoki będzie odskocznią od pracy

Nie wspominam. Nie lubię żałować.