Patrze sobie teraz na wszystkie wspomnienia.. I wiecie co? Ten świat stanowczo za szybko się zmienia..

Świat jest zbyt piękny, aby nienawidzić go z powodu jednego człowieka

Wszystko źle i bez sensu.

Czy można być tak długo smutnym na tak ciekawym świecie?

Czasami mam ochotę wyjść na środek ulicy i krzyknąć: kurrwa! nienawidzę tego świata!