Smutek rzuca na kolana mimo zaciśniętych pięści. Gdy przegrywasz życie, nikt za Tobą nie tęskni. Wielcy byli samotni, bo łatwo jest się zgubić. W zasadzie: coś za coś, wyznawanej przez ludzi.

Na początku był chaos, a później to już w ogóle rozpierdol.

Cholerny ucisk w klatce piersiowej, smutne oczy, udawany uśmiech, powracające uczucie zagubienia i bezradności, znasz to?

Niekiedy trzeba się zgubić, by potem się lepiej odnaleźć.

Wszystko jest takie szalone. Stajesz się zagubiona i zaczynasz rozumieć zdumiewającą historię MIŁOŚCI.