Im więcej myślę, tym bardziej nie wiem o co mi chodzi.

Daleko, poza świat sięgając wzrokiem szukać bez strachu odnaleźć lub zagubić się bez reszty

Mam mętlik w głowie...

Szukam siebie i nie mogę odnaleźć... Gdzie jest tamten dzieciak, który miał w sobie wiarę? Gdzie jest uśmiech, który pocieszał innych? I gdzie jest charakter, który zawsze był silny ? ! .

Codziennie grzeszę i pytam Boga: Czy jestem zbyt ZAGUBIONA, by być OCALONA?