Czemu zawsze piszesz do mnie, gdy już stracę na to całą nadzieję?

Chłopak z gitarą były dla mnie parą.

Anatomia PRZYTULANIA. Mózg desperacka stara się spowolnić czas. Oczy zamknięte, ale źrenice wciąż się rozszerzają. Usta wzdychają cicho. Serce na chwilę zamiera. Leżeć mały, leżeć.

W srebrzyste pola chciałbym z Tobą iść I marzyć cicho o nieznanym bycie, W którym byś była moją samotnością, I w noc tę prześnić całe moje życie.

Jak dobrze jest wiedzieć, że wszystko czego właśnie chcemy mamy przy sobie i nie ma zamiaru nas opuścić.