Może się zmieniłam i niekoniecznie na lepsze, ale kolego, każda zmiana ma swój powód.

Anatomia PRZYTULANIA. Mózg desperacka stara się spowolnić czas. Oczy zamknięte, ale źrenice wciąż się rozszerzają. Usta wzdychają cicho. Serce na chwilę zamiera. Leżeć mały, leżeć.

Szczęście jest osobliwą postacią, którą rozpoznaje się tylko w negatywie.

Czemu zawsze piszesz do mnie, gdy już stracę na to całą nadzieję?

Przyjaciółki: Za co Cię kocham. Za to, że jesteś!