Ludzie rzeczywiście są jak domy o wielkich pokojach i mikroskopijnych oknach. Może to i dobrze, bo dzięki temu nie przestajemy siebie zaskakiwać.

Na ile można poznać drugiego człowieka? Na tyle, ile on sam pozwala.

Ja Cię kocham z całego serca tylko Ty nie masz o tym pojęcia.

Była bardzo cicha i wręcz zamknięta w sobie. Nie miała koleżanek, przyjaciół. Wszyscy ją wyśmiewali bo była inna. A z ich perspektywy inna znaczyło gorsza.

Odkryłam, że ludzie mają wiele warstw tajemnic. Wydaje ci się, że kogoś znasz, że go rozumiesz, ale jego pobudki zawsze są przed tobą ukryte, schowane w jego sercu. Nigdy ich nie poznasz, ale czasem postanawiasz zaufać.