Nie tęsknisz tak do końca za Nim samym. Tęsknisz bardziej za tym jak było. Tęsknisz za smsami na dobranoc, do których się przyzwyczaiłaś. Tęsknisz za tym by ktoś zapytał jak minął Ci dzień. Tęsknisz za tym, że zawsze starał się wywołać na Twojej twarzy uśmiech.

I znowu muszę iść spać sama...

Jak byliśmy mali robiliśmy co chcieliśmy i nie patrzyliśmy na to, co się dzieje dookoła i co inni o nas pomyślą. Teraz powinniśmy brać przykład z naszych młodzieńczych lat.

Teraz nie jestem w stanie wypowiedzieć Twojego imienia bez uczucia paraliżującego bólu.

- A co się dzieje, jeśli nasza decyzja okazuje się błędna? - Musisz spróbować ją skorygować. - A jeżeli jest za późno? Jeżeli już się nie da? - Wtedy musisz nauczyć się z nią żyć.