Polej kolejkę za te martwe marzenia, za wszystko co miało tu być, czego nie ma. Zalejmy pałę do reszty jak świnie, w głupiej nadziei, że ból przeminie.

Ja też kcę złapać... Mogę?

Nie możemy przecież ciągle udawać, że jest dobrze.

I mam dość tych dziwnych znajomości, których jestem więźniem. Chcesz to przychodź, nie to nara. Ile razy można dać się połamać?

Wczoraj twoje oczy mówiły; uda nam się. Dziś mówią: kocham Cię, a jutro powiedzą: przepraszam, ale to nie to.