Potem, przez następne miesiące wydawało mi się, że żyję za karę. Nienawidziłam poranków. Przypominały mi, że noc ma swój koniec i trzeba znowu radzić sobie z myślami.

Za każdym razem, kiedy Cię widzę wszystko powraca. Te wszystkie chwile, których nie chcę pamiętać.

- Co się stało? - Miałem kiepski dzień i potrzebuję twojego oralnego wsparcia. - Chciałeś powiedzieć: moralnego - Nie

Bez wesołych oczu uśmiech nie jest nic wart.

Nie zdajesz sobie sprawy, że brak drugiej osoby może Cię doprowadzić do takiego stanu, że jeszcze za życia zaczniesz kopać sobie grób.