Poczołgałam się z powrotem do łóżka i naciągnęłam prześcieradło na głowę. Ponieważ jednak przepuszczało światło, wtuliłam twarz w poduszkę, żeby stworzyć złudzenie, że jest noc. Zastanawiałam się nad tym, czy nie należałoby może wstać, ale nie mogłam znaleźć żadnego powodu. Nic na mnie nie czekało.

Potrafisz zachęcić mnie jednym słowem i tym samym słowem zniechęcić.

Nie wiem jak się czuję...

Nic nie rozgrzewa serca tak jak RODZINA! Czasem nawet do tego stopnia, że aż krew się we mnie zaczyna gotować.

Może myślisz, że to dla mnie łatwe ale tracę oddech, gdy widujemy się przypadkiem.