Nie potrafię być liczbą pojedynczą naszej uprzedniej mnogości.

- Ej! Poczekaj! Bo zapomniałam o jeszcze jednym... - Co znowu? - Zapomniałam strzelić Ci w pysk za wszystkie upokorzenia, kochanie ! ;*

Bez tego będzie mi łatwiej. Słońce będzie świecić tak samo pięknie w każdy dzień, każda noc będzie smakować tak samo mocno, a ja przestanę wreszcie czekać na coś co nigdy się nie wydarzy.

A wiesz w czym tkwi paradoks? w Tym że sama już nie wiem, czy gorzej będzie mi żyć z Tobą, czy bez Ciebie!

Nie martw się, on na pewno wróci, gdy już przestanie być dla Ciebie ważny.