Podejdź. Przytul. Pocałuj. Nie puszczaj!

Zamiast wierzyć, albo nie wierzyć - wątpię. I wątpienie jest moją religią.

Jesteś bardzo wiele warta. Gdyby nie to, że trzeba Ci to czasem przypominać - potrafiłabyś być szczęśliwa, bez względu na gówno jakie Cię otacza.

To ironia losu, że jedyną pewną rzeczą w życiu jest śmierć, prawda?

Znać ciebie i nie kochać, kochać cię, a nie kochać wiecznie. Oto dwie rzeczy równie niemożliwe.