Co u mnie? Spoko. Pomijając to, że jest fatalnie, masakrycznie, zjebanie, chujowo, nie da się żyć, wszystko się jebie, nic nie chce wyjść i takie tam pierdoły.

Mogłabym się rozpłakać, ale po co? To i tak niczego nie zmieni.

A miłość... Miłość to nie tylko te motyle w brzuchu, które przyjemnie łaskoczą, nie tylko te burze z piorunami, nieziemski seks. Miłość to także zwykłe, szare dni. To drugi człowiek z którym jesteśmy na dobre i na złe. Miłość ma czasem zapuchnięte oczy od nadmiaru łez, cóż, taka już ona jest.

Brak pomysłów na pozbycie się wspomnień.

Zapomnieć nie umiem, bo w głebi serca nie chcę