Może i jestem jebniętą realistką. Wiesz dlaczego? Życie dużo razy skopało dupę, zabierało to, co najważniejsze, kazało zaczynać wszystko od nowa. Właśnie dlatego nie wmówisz mi, że będzie dobrze, bo wolę w to nie wierzyć dopóki nie będę mieć pewności, niż ślepo w to brnąć, a później znów ryczeć ukradkiem, że to straciłam.

Ciągle się czuję tak, jakbym usiłowała stać się kimś innym. Jakbym próbowała znaleźć nowe miejsce, nowe życie, nową osobowość.

życie nie jest pięknym sadem,\ndary nie rosną gdzieś na drzewie.\nMusimy wszystko zdobyć sami,\nlecz najważniejsze - mamy siebie.

Tak po prostu... chciałabym się do Ciebie przytulić i powiedzieć, że wszystko jest dobrze

Obecność osób wyraża się nie tyle w bliskości fizycznej, lecz w życiu i działaniu dla siebie nawzajem. Można być fizycznie sobie bliskim, jak choćby w tłoku obcych sobie ludzi, a trudno mówić o obecności, jeśli brakuje chęci przebywania wśród nich.