Zawołaj pomocy, a zobaczysz ilu ludzi zarygluje drzwi. To smutne, gdy pełno ludzi a ani jednego człowieka.

W końcu się poddajesz. Nie walczysz, nie krzyczysz, nie płaczesz. Patrzysz obojętnym wzrokiem na to co Cię otacza i nie potrafisz już zrozumieć o co było to zamieszanie. Nie interesuję Cię już czy ktoś odejdzie, albo czy może zranić. Zgadzasz się na wszystko. Umarłaś, sama przyznaj.

Milczenie i obojętność to największy egoizm, który krzywdzi najbardziej.

Powoli przyzwyczajam się do swej nieobecności, powoli przyzwyczajam się do swej obojętności. I tak czasem sobie myślę, że lepiej byłoby gdyby mnie nie było.

Jest mi wszystko jedno i milczę coraz częściej :(