Wszyscy jesteśmy tym, co pamiętamy. Składamy się z nadziei i lęków tych, którzy nas kochają. Póki istnieje miłość i pamięć, nie ma prawdziwej straty.

Za mało odwagi, by czasem wprost coś powiedzieć sprawia, że wokół wciąż plątają się niespełnione nadzieje.

Opłakuję coś, czego nigdy nie miałam. Co za absurd. Rozpacz z powodu przeklętych nadziei, przeklętych marzeń i oczekiwań.

Nie martw się na zapas. Co ma się stać i tak się stanie. Na przekór lęku, idź z nadzieją.

Codziennie zabijamy.. czyjeś nadzieje, marzenia i szczęście.