Jestem jak rozbitek, którego statek tonął w najgorszych męczarniach. Odnajduję spokój w samotności i myślach. Powoli oddalam się od ludzi i rzeczywistości, samemu błądząc po świecie.

Wolę słuchać CISZY niż głupiego PIERDOLENIA

Przed człowiekiem schronić się można jedynie w objęcia innego człowieka.

Tak sobie myślę, czy moje życie ma sens, czy jestem komuś potrzebna, czy czy moje marzenia z Tobą w roli głównej się spełnią?

Lubię wracać do miejsc, gdzie spędzałam najpiękniejsze dni, wschody i zachody słońca. Wracam myślami do osób, które kochałam.