Kochać jest łatwo. To, można powiedzieć jak z samochodem: wystarczy włączyć silnik, dodać gazu i wyznaczyć sobie cel podróży. Ale być kochaną to tak jak przejażdżka z kimś innym, jego samochodem. Nawet jeśli uważasz tego kogoś za dobrego kierowcę, zawsze pozostaje jakiś podskórny strach, że może się pomylić.

Zrozumiałam tę oto zasadniczą lekcję. Żeby przetrwać, musisz się nauczyć żyć bez niczego. Pierwszy umiera optymizm, po nim miłość, na końcu nadzieja. Mimo to musisz trwać.

Miłość potrafi wszystko na lepsze zmieniać gdy jedno drugie zacznie doceniać...

Jeśli mówię coś bardzo szczerze to nie po to żeby Cię zezłościć, ale po to żeby w końcu coś do Ciebie dotarło

Nie musimy mieć dużo, gdy mamy siebie.