Uzależniasz się od drugiego człowieka tak bardzo, że sama jego nieobecność Cię boli i wkurrwiasz się na cały świat, gdy go nie ma.

Każdy medal ma jednak dwie strony. Wyobrażałam sobie, że gdyby przyjrzeć się tkaninie naszej codzienności od spodu, dałoby się zauważyć wplecione pomiędzy kolorowe nici ponure szarości zwątpienia i lęku.

Leżę w łóżku i rozmawiam z sufitem. dlaczego? Bo wydaje mi się że rozumie więcej niż podłoga.

Lubię czytać książki...

Trzeba całego życia, żeby nauczyć się umierać.