Czasami życie stawia przed nami ludzi, tych którzy ranią, by zobaczyć jak powstajemy i dążymy do tych ludzi którzy nas uszczęśliwiają.

Jeśli się wyróżniasz, to jesteś znienawidzona przez innych.

Ja nie jestem wcale samotna, mam przecież kakałko, kocyk i muzykę.

Nie chcę mieć idealnego chłopaka, chcę tylko kogoś z kim będę mogła się wygłupiać, kogoś kto będzie mnie dobrze traktował i kochał najbardziej na świecie...

Miłość nie jest linią prostą, jest jak sinusoida. Góra, dół i tak na przemian. Chwile szczęścia, przepłakane noce. Radość, ból. Upadki, wzloty. Mimo to jest piękna i jest sensem życia.