Czasem są w życiu takie chwile, że ręce opadają. Czarne myśli jak kruki na głowie twej siadają. Nadzieja gdzieś zaginęła, radość się zapodziała... żal tylko i tęsknota w sercu pozostała. Pamiętaj wtedy, że kolejny dzień się budzi i ty musisz wyruszyć do życia i do ludzi.

Mam coś spierdolone w środku.

Podobno człowiek uczy się całe życie, a ja już mam dość.

Co za ironia losu... Mamy totalnego doła, a i tak dobrowolnie torturujemy się jakimiś makabrycznie smutnymi piosenkami...

Życie jest wielka chorobą na którą nie ma lekarstwa.