jak los przekonać aby nam pozwolił\nziarna miłości porozrzucać w czasie

Czas. Nie można go zatrzymać, nie można przewinąć. Leci jakby się gdzieś śpieszył. Nie jest od nikogo zależny. Nie pyta czy może iść dalej. Minuta leci za minutą, godzina za godziną, dzień za dniem, lato za latem.. i tak w kółko.

Rozum: Bo trzeba to przemyśleć Serce: Na co wy czekacie?

Czas także ulega potknięciom i wypadkom i dlatego może się rozbić, i zostawić w jednym pokoju ułamek swojej wieczności.

Czasami coś co było dla mnie wszystkim, z sekundy na sekundę stało się niczym.