Nigdy nie zapominaj, że Bóg stawia ludzi na naszej drodze z jakiegoś powodu.

Rozbierz mnie. Słowo w słowo. A zobaczysz, ile noszę milczenia.

Czyż nie wie pani, że istnieją dusze wiecznie udręczone? Potrzebują kolejno marzeń i czynów, najczystszych uczuć i najdzikszych namiętności i tak popełniają wszelkiego rodzaju wybryki i szaleństwa.

Czym się różni to, czego nigdy nie będzie, od tego, czego nigdy nie było?

Widzicie, wspomnienia wywołują ból. Najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.