ten dom na skraju polany
zaszumiony drzew zielenią
dom zostawiony w nie spokoju
przez abrahama dzieci
wybiły szyby drzwi zdewastowały
na ścianach dziwnymi literami
napisały że bóg kocha
prowadzi przez ciemności świata

nie wiem cóż inni uczynili
że pokochał to kulawe nasienie
modlę się za ciebie ojcze
prosząc abyś dom
z grzyba oczyścił
wieki kolejne mógł oddychać
barwą bieli pamiętając
o czerwieni
gojącej się rany

Jestem przy Tobie najlepszą wersją siebie.

Każdy medal ma jednak dwie strony. Wyobrażałam sobie, że gdyby przyjrzeć się tkaninie naszej codzienności od spodu, dałoby się zauważyć wplecione pomiędzy kolorowe nici ponure szarości zwątpienia i lęku.

Nie mogę Ci obiecać, że rozwiąże wszystkie Twoje problemy, ale mogę Ci obiecać, że będę zawsze z Tobą by razem stawić im czoła.