Chciałabym, abyś był moim przyjacielem, abyś dostrzegał mój rzadko objawiający się śmiech oraz ŁZY, SMUTEK i NIEPEWNOŚĆ.

Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem.

Moje życie jest niczym wahadło w zegarze...\nNigdy nie jest stałe, chyba że ustanie na zawsze...

Przecież nic się nie dzieje, jest jak zawsze, tyle że bez sensu.

Życie bez radości\nto lampka bez oliwy.