Potrzeba dwóch lat, aby nauczyć się mówić; pięćdziesięciu, aby nauczyć się milczeć...

Nie wiem, czy zawsze byłaś tą jedyną. Ale wiem, że jesteś tą jedyną teraz, i wiem, że będziesz nią jutro, w następnym miesiącu, roku. I że będziesz tą jedyną przez resztę mojego życia.

Została mi po tobie sama obecność. Taka obecność przez nieobecność.

Jestem wystarczająco dobrą osobą aby wybaczyć. Ale niedostatecznie głupią aby uwierzyć po raz drugi.

Dlaczego chcesz być ze mną? Żebym mogła całować Cię w każdej chwili. Żebyś Ty mógł mnie przytulić kiedy tego pragnę. Żebyśmy byli razem szczęśliwi.