Miało być tak pięknie... ale TY to spieprzyłeś...

To że nie możemy być razem, nie oznacza, że nie będę Cię kochać.

Przeszłość pociągnie was ku ziemi, każe wyłapywać szepty wiatru i bezsensowne opowieści drzew ocierających się o siebie. Będziecie rozszyfrowywać dziwne kody, próbować złożyć w całość to, co się rozpadło. To zupełnie bezcelowe. Przeszłość jest wyłącznie ciężarem: kulą u nogi, kamieniem u szyi.

Jeśli się kocha to się nie rezygnuje. Nie trzaska drzwiami tylko boso biegnie w nadziei, że wyprzedzi się windę, którą jedzie rozwścieczona ukochana osoba. Przytula kiedy ma się ochotę zabić i powtarza jak mantrę, że kocha kiedy do oczu napływają łzy układają się w słowa o tym, jak bardzo na daną chwilę się nienawidzi. Jeżeli się kocha to obdziera się z wszelkich przekonań, honorów i godności. Staje się nagim, ze świadomością, że to miłość jest najcieplejszym ubraniem.

Czasem trzeba uciec. Niespostrzeżenie, nagle, bez zapowiedzi, by nikt nas nie zatrzymał. I nigdy nie wracać. Bo inaczej zatoczymy koło, wciąż będziemy chcieli odejść jednocześnie wracając.