Nienawidzę tego uczucia, gdy nie widzę sensu w niczym. Nie mam ochoty wstawać z łóżka, nie chce mi się jeść, nie mam siły się uczyć. Nie chce mi się robić czegokolwiek. Nie chce mi się żyć.

Największą sztuką jest śmiać się zawsze i wszędzie... Nie żałować tego, co było... Nie bać się togo, co będzie!

Człowiek to ktoś, kto nosi w sobie coś większego niż on sam.

Przepraszam tych, co powinnam. Za to, że jestem taka trudna. Za niewypowiedziane myśli. Za zbyt skomplikowane słowa.

Uciec z dala od tego gówna!