I gdy tak myślę, to tak rozpaczliwie tęsknię za Tobą, że chce mi się płakać. I nie jestem pewna, czy z tego smutku, że tak tęsknię, czy z tej radości, że mogę tęsknić.

Jestem za słaba, żeby to naprawić... :(

Przemyśl to, póki nie jest za późno, bo może za mało walczysz, a może na próżno.

Kocham Cię. Nie umiem już żyć. Bez Ciebie nie umiem.

Może nadszedł ten moment, aby usiąść na przeciwko siebie i przeprosić za wszystko?