Chyba to właśnie jest wieczność. Po prostu jeden długi ciąg takich "teraz". I chyba też wszystko, co można zrobić, to spróbować żyć jednym teraz w danej chwili, nie zawracać sobie zbytnio głowy poprzednim teraz albo następnym teraz.

To nie koniec podróży. Śmierć to tylko kolejna ścieżka, którą wszyscy musimy podążyć.

Owszem , mam ciężki charakter. Tłumię w sobie wszystko, co leży mi na sercu i nie potrafię czasem wygadać się nawet najlepszej przyjaciółce. Często pyskuje i wybucham agresją, nie potrafię się powstrzymać i przestać. Zbyt często się kłócę, ranię tych na których mi naprawdę zależy i ciągle mówię coś czego nie powinnam.. .ale taka już jestem. Cała ja.

Zazdrość jest uczuciem najbardziej pobudzającym wyobraźnię.

Coraz częściej mam ochotę zniknąć i już nie wrócić.