Już niebawem skończysz naukę i będzie coś trzeba zacząć robić ze swoim życiem.

Jestem trupem, który zapomniał umrzeć

Problem w tym, że czasem słowa są jak strzały. Kiedy je wystrzelisz, nie ma już odwrotu

te dni co się w głowie nie mieszczą
poranki na żal zbyt krótkie
i bezssennością plecione
szeptów stłumionych wianki
i jeszcze to czekanie
które tej nocy zakwitnie
streścimy w blasku ognia
zaklęcia pocałunkiem

Ja chyba zapomniałam jak się integruje z innymi ludźmi.