Nadzieja bierze mnie w ramiona i trzyma w swoich objęciach, ociera mi łzy i mówi, że dziś, jutro, za dwa dni wszystko będzie dobrze, a ja jestem na tyle szalona, że ośmielam się w to wierzyć.

Przegrana zaczyna się w momencie, gdy pomyślałeś, że przegrywasz.

Mam własne tempo, nie idę tam, gdzie wszyscy biegną.

Rzadko jednak zaprzątam sobie tym głowę. Co za różnica, jaka jest prawda, przecież dzięki niej nie zdobędę jedzenia.

Wszystko przyjdzie z czasem, zdobędziemy to co powinno być nasze.