Najbardziej boli samotność... Ta która ogarnia Cię tak nagle, a Ty nawet nie masz się do kogo słowem odezwać...

Niesamowite jak paradoksalnie układa się życie: najpierw bardzo czegoś pragniesz i nie możesz się doczekać, a potem, kiedy jest już po wszystkim, marzysz tylko o tym, by cofnąć czas i wrócić do dni, gdy wszystko było po staremu.

Jak prawdziwe jest to, co pcha mnie do ciebie?

Chciałabym żebyś przyszedł tak bez niczego, tak sam od siebie, przyszedł przytulił mnie, powiedział jak bardzo jestem ci potrzebna.

Nawet jeśli nie ma Cię obok mnie, czuję tą miłość, która nas łączy.