Wiecie co? Myślałam, że już zapomniałam. Że mam go totalnie w dupie. Ale NIE. On nadal skrywa się gdzieś w moich myślach i wyłazi z nich kiedy tylko mu się spodoba.

Nietypowa przyjaźń

Może umiem tylko ranić, dławić w sobie smutek?

Obiecuję sobie co dzień, że zmienię coś w swoim życiu, w mojej drodze do dobrobytu.

Najdłużej w pamięci pozostają chwile, których się nie planowało.