Problem w tym, że czasem słowa są jak strzały. Kiedy je wystrzelisz, nie ma już odwrotu

te dni co się w głowie nie mieszczą
poranki na żal zbyt krótkie
i bezssennością plecione
szeptów stłumionych wianki
i jeszcze to czekanie
które tej nocy zakwitnie
streścimy w blasku ognia
zaklęcia pocałunkiem

Ja chyba zapomniałam jak się integruje z innymi ludźmi.

Przyjaciółmi nie są wcale najbliżsi, lecz ci,
którzy myślą jednakowo o tym, co pożyteczne.

Jest coś jeszcze co człowiek musi wiedzieć o łzach. Nie sprawią, że pokocha Cię ktoś kto Cie nie kocha.