Wyglądasz blado, ponuro i wzrok twój, coś niedobrego zapowiada.

Dam Ci serce me czerwone,
W nim gorąca miłość płonie.
Ty mi dasz serduszko Twoje
Pokochamy się oboje!
Dlaczego Cię kocham, najdroższy,
Pomimo tylu Twych wad?
Odpowiedź jest zwykła, najprostsza:
Przy Tobie pięknieje świat.

I zapamiętaj, że raz złamane serce będzie kochać jeszcze mocniej, pomimo, że wydaje się to niemożliwe. Ono po prostu kurczowo łapię się tego co będzie przypominać przeszłość.

Wszystko, co mam jest w Tobie zakochane.

W umieraniu zycie...
Czy to nie ironia losu,
że umierają Ci co tak pragną żyć?
Czy to nie zabawne,
że mówią nam ,,nie płacz"?
Czy to nie śmieszne,
że każą nam zapomnieć?