Dziś już Ci nie zaufam. Podam Ci rękę, ale z bezpiecznej odległości. Nie dam się już wciągnąć w to bagno.

Bądź kimś, kto usiądzie obok i wysłucha mnie bez otwarcia ust. Bądź kimś, kto przytuli, gdy zobaczy chwiejącą się łzę na koniuszku mojej rzęsy. Bądź bo właśnie tego najbardziej potrzebuję.

Zróbcie coś dla mnie, nigdy się nie zmieniajcie.

Nie mam wystarczająco dużo środkowych palców by pokazać jak się czuję.

Czasami jest dużo sensu w nonsensie, jeśli zechce się go poszukać.