Kocha się tylko to, od czego się cierpi.

Jestem psychopatką. Kocham zbyt gwałtownie, ranię zbyt mocno.

Miłość, aby była prawdziwa, musi kosztować, musi boleć, musi ogałacać nas z samych siebie.

Chociaż cierpienie zdaje się nie mieć końca, nasza zdolność pokonywania go nie zna granic.

Takie jest już życie. Śmiejemy się by potem zalewać się łzami. Wywołujemy zazdrość, by potem zazdrościć. Kłamiemy by potem słuchać kłamstw. Kochamy by potem cierpieć.