Miłość czyni nas kłamcami.

Bo tak to w życiu bywa, że ludzie przychodzą i odchodzą, mydląc oczy, że ważni jesteśmy, że nasze zdanie ma znaczenie, że to, że tamto, że sramto. A potem pyk i ich nie ma...

Łatwo jest wierzyć w siebie, gdy się kłamie, ponieważ wtedy mówi się o kimś innym.

Kiedy śpisz i twoja mama opowiada przez telefon kłamstwa o tym, że nie pomagasz jej w domu.

Z wiekiem kłamiemy i oszukujemy coraz bardziej, przychodzi nam to łatwiej, a późnej to staje się odruchowe. Jednak sami nie lubimy być oszukiwani.