Kto wie, czy na tej planecie każda radość nie musiała być okupiona taką samą ilością bólu, jak gdyby istniała jakaś tajemna waga, której szale zawsze były równe.
Człowiek jest do wszystkiego w stanie przywyknąć, wytrzymuje ból, zrywa kontakt, zaczyna, zapomina, zdarza mu się zaprzepaścić największe namiętności. Ale czasami wystarczy byle głupstwo by się przekonać, że te drzwi tak na prawdę nigdy nie zostały zamknięte na klucz.
Czasami wolałabym cię nigdy nie spotkać, nie pokochać. Żyć jak dawniej, bez bólu i wspomnień. Czasami wolałbym byś nigdy nie został częścią mojego życia.