Wyobraź sobie, że zależy ci na kimś tak bardzo, że wracając do domu po spotkaniu z nim zaciskasz pięści mocno, cieszysz się jak dziecko, skaczesz z radości mówiąc sobie: " to jest to ", promieniejesz w każdej sekundzie życia. Myślisz, że już wszystko będzie dobrze, że w końcu doczekałaś się czegoś pięknego. I wyobraź sobie kurwa te rozczarowanie, gdy się okazuję, że nie jesteś dla Niego, że to wszystko co powiedział było gówno warte, nie znaczyło nic, zwykłe słowa rzucone na wiatr, nic więcej. Boli, prawda?

I ten moment w którym dowiadujesz się, że osoba, na której Ci zależało, tak naprawdę ma Cię w dupie.

Podobno nieodwzajemnione miłości są najsilniejsze. Pewnie dlatego, że wtedy trzeba kochać za dwoje.

Jakie to zabawne ale i smutne. Przez jedną osobę tyle musimy cierpieć i płakać. Nadal ją kochamy. A ta osoba? Cóż ona się świetnie bawi, jest szczęśliwa i ma gdzieś to że właśnie umieramy.

Nie jestem laleczką. Jednorazową zabaweczką Która możesz rzucić w kąt i powiedzieć: To był błąd!