Często brakuje mi sił by zrozumieć to wszystko co mnie otacza. Płaczę bo sobie nie radzę. Zdzieram gardło błagając o pomoc. Z każdym nowym problemem jestem coraz słabsza. Wyniszczam się.

W życiu trzeba być twardym jak przeterminowane żelki.

Cuda nie zdarzają się nikomu z wyjątkiem tych szczęśliwych czubków, którzy widzą je wszędzie.

Nie zawsze wtedy smutku odbicie, gdy po twarzy łzy się leją. Nie raz w sercu łamie się życie, a usta jednak się śmieją.

Dlaczego to wszystko jest takie pojebane? Czemu ten świat nie daje mi spokoju? No już nie daje rady, to już za dużo psycha siada już nic nie wiem.